Hindi katanggap-tanggap na makaramdam ang isang miyembro ng crew ng barko na hindi pinapansin kapag naglalabas ng kanilang safety concern.   Sa kasong ito, tama ang ginawa ng tagapag-ulat sa pagbanggit ng mga alalahanin tungkol sa maling paggamit ng twin-lanyard fall-arrest equipment. Kapag may inilabas na alalahanin sa kaligtasan, dapat agad itigil ang trabaho.  Dapat agad kumonsulta sa Master, at ipaalam sa superbisor ng kontratista ang mga inaasahan sa kaligtasan ng barko at patakaran ng kumpanya. Ang hindi ligtas na kondisyon ay dapat laging magresulta sa malinaw at suportadong Stop Work na desisyon.

Ang mga miyembrong nagkomento sa ulat na ito ay nagbigay-diin sa mas malawak na isyu ng mahinang safety culture, kabilang ang kakulangan sa pamumuno at pananagutan. Hindi sapat ang pagsasanay lamang kung hindi ito sinusuportahan ng may malinaw na mga inaasahan at nakikitang pamumuno.  Ang pinahusay na pagsasanay para sa parehong tripulante at mga kontratista, kasama ang magkatuwang na pag-unawa sa pananagutan, ay makatutulong upang maiwasan ang katulad ng mga ganitong sitwasyon.

Patuloy na nangyayari ang pagkahulog mula sa taas dahil pansamantalang nawawalan ng pagkakakabitan ang mga tao habang gumagalaw.  Sa maritime environment, ang twin-tail fall-arrest lanyards ay dapat laging gamitin upang matiyak ang tuloy-tuloy na pagkakakabit.  Ang prinsipyo ay simple: dapat may isang koneksyon na laging nakakabit. Bago gumalaw o lampasan ang isang harang, ang ikalawang lanyard leg ay dapat munang ikabit sa angkop na anchor point, at saka lamang tatanggalin ang unang leg. Iniiwasan nito ang anumang sandali na ang tao ay walang proteksyon.

Ang mga anchor point ay dapat istruktural, may tamang rating, at nakaposisyon upang magbigay ng sapat na malayang espasyo sa ibaba para ganap na mag-deploy ang lanyard at energy absorber. Ang lanyard stem, kasama ang energy absorber, ay dapat nakakabit sa aprubadong fall-arrest point sa harness, karaniwang sa dorsal D-ring. Ang mga lanyard leg ay hindi dapat ikabit pabalik sa harness o sinturon maliban sa mga aprubadong parking point, dahil maaari nitong hadlangan ang tamang paggana ng energy absorber at magpataas ng panganib ng pagka-pinsala.

Ang lahat ng fall-arrest equipment ay dapat suriin bago gamitin at protektahan laban sa pinsalang dulot ng matutulis na gilid at ng malupit na marine environment. Tanging mga sinanay at medically fit na tauhan lamang ang maaaring gumamit ng kagamitan, at dapat may malinaw na rescue plan bago magsimula.

Sa huli, mahalagang pagnilayan ang pagkakaiba ng matibay na safety culture na inaasahan sa dagat at ng mga kasanayan na minsang ipinakikilala ng mga kontratistang sakay ng barko.  Ang mga inaasahan ng barko ay dapat malinaw na itakda sa mga pre-work planning meeting, palakasin sa pamamagitan ng superbisyon, at ipatupad nang pare-pareho. Ang tuloy-tuloy na proteksyon, bukas na pag-uulat, at kumpiyansang magpatigil ng trabaho ay mahalaga upang maiwasan ang pagkahulog mula sa taas. Madalas itong mas maging hamon kapag nakikitungo sa mga kontratista, dahil maaaring hindi komportable ang ilang tripulante na hamunin ang mga indibidwal na itinuturing na panlabas na eksperto o may impluwensyang komersyal, lalo na kung kulang ang kumpiyansa sa mga sitwasyong may komprontasyon.